μάλιστα, δάσκαλε...

«...η οποία υποδέχονταν...»,
(ξ)έφυγε από τα χείλη τού καθηγητή, Δημήτρη Παντερμαλή, κατά την ξενάγηση στο Μουσείο.

Έγινε, δάσκαλε. Ό,τι πεις.

handsome f...otos

φωτογραφίες για κορνίζωμα. για πιτσίλιζμα ακόμα καλύτερα. επιμένω να φαντάζομαι ότι είναι πριν από το γύριζμα μιας τσόντας. θα μπορούσε να είναι κι έτσι. όπως και να έχει, οι φωτογραφίες είναι σκέτη κάβλα. models: alexei perry (girl) + dan boeckner (boy), the husband and wife duo of handsome furs from canada.

errrmmm: anyone in for a threeway with them?

ΜΗΝ κοιτάξτε (γαμώ το στανιό μου!)

Κοιτάξτε,…

Αυτό το «Κοιτάξτε,…» πολύ φορΓιέται, εδώ και χρόνια, στη μιντΓιακή δΓιάλεκτο των προφορικών ελληνικών, μια αργκό στην οποία όλα επιτρέπονται. Και όλοι, όλοι οι ακροατές ή οι τηλεθεατές, περιμένουμε μετά το «Κοιτάξτε,…» τη σοφία τού αιώνα ή, έστω, μια συνέχεια, μια εξτένσΧιον του «Κοιτάξτε,…». Σε πείζμα αυτής τής επιδημίας τού «Κοιτάξτε,…», η ταπεινότητά μου όχι μόνο άφησα μισή και ανολοκλήρωτη τη φράση μου, αλλά και έχω μαστορέψει ένα σχετικό ποίημα.
Το ποιηματάκι λέγεται ‘Μην κοιτάξτε, που να με πάρει ο δΓιάολος!’, και πάει έτσι:

Ένα μετέωρο «Κοιτάξτε,…»
Ασυνόδευτο, παντέρημο και ολομόναχο
Tραμπα-τραμπα-λίζεται στο πεντάγραμμο της προφορικότητας
Στεναχωρεμένο, μα περήφανο και καμαρωτό
Βγαίνει από τα χείλια μου, πάλλεται στον αέρα, σπαρταράει για απειροελάχιστα δέκατα του δευτερολέπτου
ΔΓιαπερνά τους αιθέρες μέσω των ραδΓιοφωνικών κυμάτων
Τρυπάει ραδΓιόφωνα και ηχεία
Τρυπώνει σε τόσα ζευγάρΓια αφτΧιά
Μα είναι βραχύβιο. Ένα βραχύβιο και θνησιγενές «Κοιτάξτε,…».
Καταδικαζμένο σε θανή.
Κλείνει το μάτι στις υπόλοιπες λέξεις, σκέφτεται «Αιωνιότητα, σου ’ρχομαι!»,
Και ξεψυχάει άδοξα.

Και για όσες και όσους βούτηξαν στη μελαγχολία, ύστερα από τον αδόκητο χαμό τού «Κοιτάξτε,…», έχω να πω ότι δεν υπάρχει λόγος θλίψης. Το «Κοιτάξτε,…» μας θα αναστηθεί και θα θρονιαστεί, πάλιν ερχόμενον μετά δόξης, σε στόματα πολτικών, τηλεπαραθυράδων και άλλων ημι-ρητόρων, ερασιτεχνών και προφεσΧιονάλων.

ΓΣ

λόγια καθαρά

...σε αντίθεση με τις ντεμέκ επίσημες ελληνικούρες των Πανεπιστημιακών, οι σταράτες κουβέντες τού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ για Θανατηφόρο Εργατικό Ατύχημα στη Θεσσαλονίκη - 05 Φεβ 09

Το θάνατο ενός ακόμη εργαζόμενου, που έπεσε θύμα της έλλειψης μέτρων προστασίας στους χώρους εργασίας και της εγκληματικής αδιαφορίας της εργοδοσίας, καταγγέλλει η Διοίκηση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης και απαιτεί την παρέμβαση του εισαγγελέα για την άμεση λήψη μέτρων που θα βάλουν τέρμα στα μεροκάματα του θανάτου.

Σήμερα το πρωί, στη Θεσσαλονίκη, ένας ακόμη εργαζόμενος, ο Βλαδίμηρος Μαμπετζίδης, 50 χρόνων και πατέρας δύο παιδιών, πλήρωσε με τη ζωή του το μεροκάματό του όταν κατά τη διάρκεια αποσυναρμολόγησης ενός γερανού καταπλακώθηκε από ένα εξάρτημα με αποτέλεσμα να αφήσει στο εργοτάξιο την τελευταία του πνοή.

Ο άτυχος συνάδελφος, χειριστής γερανού, εργαζόταν στη ΘΕΜΕΛΙΟΔΟΜΗ που είχε την υπεργολαβία στα έργα του ΜΕΤΡΟ μπροστά στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της Θεσσαλονίκης.

Η Διοίκηση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης:

Καταγγέλλει το γεγονός ότι ο άτυχος συνάδελφος εργαζόταν στην αποσυναρμολόγηση του γερανού χωρίς να υπάρχουν τα προβλεπόμενα μέτρα ασφάλειας και αντιστήριξης, ενώ απουσίαζε και ο τεχνικός ασφάλειας που θα έπρεπε να βρίσκεται στο χώρο των εργασιών.

Απαιτεί την παρέμβαση του εισαγγελέα για τη λήψη ουσιαστικών μέτρων ασφαλείας στους χώρους εργασίας ώστε να σταματήσουν οι εργαζόμενοι να πληρώνουν με αίμα και την ίδια τους τη ζωή το μεροκάματό τους.

Απαιτεί την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων.

Εκφράζει τη βαθιά της θλίψη και τα συλλυπητήρια της στην οικογένεια του άτυχου συναδέλφου

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ Ε.Κ.Θ.

Για την αντιγραφή,

ΓΣ

βιτριόλι στη γλώσσα

Τα ελληνικά, που προσπαθώ (αλλά, αλίμονο, δεν τα καταφέρνω πάντα) να αποφεύγω, είναι τα ακόλουθα. Άψυχα. Πλαστά. Τεχνικά. Μηχανικά. Τυφλοσούρτικα. Ψευτοεπισημίστικα. Κυριλέ κι έτσι. Φιλολογίστικα. Δασκαλίστικα. Κρύα και άγονα. Ολότελα φτΧιαχτά. Βιτριόλι στη γλώσσα όσων ρίχνουν βιτριόλι στη γλώσσα!

Γιάννης Γ. Σημαντήρας

(έχει διατηρηθεί απολύτως πιστά και η στίξη και η σύνταξη και η γραφή τού δελτίου... να μην αρχίσω να απαριθμώ τα επίμαχα σημεία, και να τα αναλύω;)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ (Πρυτανεία - Γραφείο Τύπου)

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο συνεχίζει να παρακολουθεί συγκλονισμένο την εξέλιξη της μάχης για την αποκατάσταση της υγείας της Κωνσταντίνας Κούνεβα, μετά την αποτρόπαιη και ανθρωπίνως αδιανόητη επίθεση που υπέστη με καυστική ουσία, και θεωρεί ότι είναι απολύτως επιβεβλημένος ο εντοπισμός, η σύλληψη και η τιμωρία των ηθικών και φυσικών αυτουργών.

Στην προσπάθεια ενίσχυσης της γενικότερης κατάστασής της, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο καταθέτει, ως κίνηση έμπρακτης συμπαράστασης, συμβολισμού, σημειολογίας και πρακτικής αρωγής το ποσό των 3.000 ευρώ στον επί τούτου λογαριασμό της τράπεζας Πειραιώς 5012019021277, στο όνομα Decheva Elena Kuneva Kostadinka Nikolova.

μισογύνης

Η ΕΦ(.), ετών 21, έχει πΧιάσει δουλειά, εδώ και καναδΓυό μήνες σε έναν Οργανιζμό, ας τον πούμε έτσι. Κρατικό, ιδΓιωτικό, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι δουλεύει λίγες ώρες, δεν παίρνει πολλά φράγκα, και ανά πάσα στιγμή, πλανάται το φάνταζμα της απόλυσης, με αυτό που λέμε συνοπτικές δΓιαδικασίες. Γύρω της υπάρχουν καμιά δεκαρΓιά γραφεία. Περσότερες στη δουλειά είναι οι γυναίκες. Άλλωστε, αυτό τείνει να γίνει καθεστώς στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια. ΠΧοιο; Το ότι τα μουνιά είναι περισσότερα από τις ψώλες. Και κάτι άλλο: έχουν πΧιάσει όλες τις θέσεις εργασίας. Αμάν κάνεις να δεις άντρα σε ΔημόσΧια Υπηρεσία ή σε Εταιρεία ΙδΓιώτη.

Η Εφ(.), σήμερα Παρασκευή, έχει τελειώσει και ετοιμάζεται να την κάνει για ΣαββατοΚϋρΓιακο (θα το ήθελα με δΓιαλυτικά), όταν, πάνω από τη χαρτούρα της, βλέπει έναν κίτρινο φάκελο. Ο φακ γράφει, με χοντρά κεφαλαία, το ονοματεπώνυμό της: ΕΦ(.) Φ. Η Εφ(.) τον ανοίγει και δΓιαβάζει το γράμμα:

Στην αρχή, σε είχα πάρει για ωραίον πουτανέλιον. Για και καλά καυλώτικους πέρσον. Χτες, όμως, σε σούβλισα με τρεις βαθΧιές, παρατηρητικές ματΧιές, και κόντεψα να πεθάνω από το χάχανο, δικιά μου. Πήγαινα στο αποχωρητήρΓιο, και γελούσα φωναχτά: «Ωχού, ένα ούφο, που μας προζγειώθηκε!». Τι είναι αυτό το ούτε μπλούζα-ούτε σακάκι-κάπως αμάνικο καφέ πλεχτό που φορούσες, τσουλίνιον; Η γιαγιά σου το έπλεξε; Αν μη τι άλλο (μιλάω με τις εκφράσεις σου, για να συνεννούμαστε, εγώ τις σιχαίνομαι), η γιαγιά σου κι εσύ έχετε γούστο, «ρε συ». (Μπάη δε γουέη, μας έχεις ρημάξει στο «ρε συ», κόφ’ το να χαρείς, κάνε ένα update στο απόθεμα των εκφράσεών σου). Τι υπέροχο σκατί χρώμα! Μμμ, το χρώμα τήζ δΓιάρροιας. Τι να πει κανείς για το βαμβακερό, κολλητό, μπλουζάκι που φοράς από κάτω; Λαγνεία, δικιά μου. Οι μασχάλες σου ιδρώνουν και το ποτίζουν, «όπως η βροχή το χώμα», χα χα χα… Χώμα θα έχουν πΧιάσει οι μασχάλες σου. Μην τις πλένεις. Νέβερ! Με καρακαυλώνει, και η βρομιά και η μπόχα και κυρίως ο ιδρώτας. Άσε, μεγάλη. Το μαύρο κολάν σου είναι γαμάος. Μη μιλάς καθόλου. Αναδεικνύει τα καπούλια τηζ φοραδίτσαζ μας. Σε δικιολογώ, όμως. Και συμπάσχω: Πώζ να βολέψεις δΓυο μετρόνια; Είναι μοιραίο να …εκπίψεις (έτσι δεν λες;) σε ατσούμπαλες κινήσεις. Οι μπότες σου. Καφέ-σκατί. Σετάκι με το πλεχτό; Γαμώ τις ιδέες. Ασορτί, ε; Καλά, εσύ έχεις φαντασία στο ντύσιμο. Αν ήξερες τουζ Velvet Underground, θα σου τραγουδούσα “shiny, shiny, shiny boots of leather…”, αλλά εσύ βλέπεις S/M, και ο νους σου πάει στο SuperMarket, xa xa xa… Πάντως, «για να είμαι ειλικρινής» (άλλη μια φράση που μας έχεις φλομώσει μ’ αυτήν), τρελαίνομαι να έχω να κατουρήσω μισή μέρα, και να αδΓειάσω όλη μου την κύστη στιζ μποτάρες σου, βρομύλιον! Στο κάτω-κάτω, δεν έχουν ούτε σχεδΓιάκια ούτε λουράκια ούτε κορδονάκια, όπως έχω δει σε άλλες βλαμμένες. Στιζ μπότες είσαι και η πρώτη ασούμ.
Τα μαλλιά σου -τα β(λ)αμμένα- τα σκατί (φουλ τού κοπράνου, μιλάμε) τα πΧιάνεις κότσο (ή Κώτσο;) σαν καμιά ανθυποθεούσα απύθμενης ακαυλίας. Το ημιέντονο κόκκινο κραγιόν στα χείλια σου, φτηνουρΓιά από το Χόντος, ξεθωρΓιάζει σε πέντε λεπτά. Δώσε κανα φράγκο, ρε σπαγκοραμμένο, για την ομορφΧιά σου. Δεν τόλμησα να σε πλησΧιάσω να σε μυρίσω αναλυτικά, γιατί φοβήθηκα ότι θα έχεις ραντιστεί με τίποτε αρώματα από τα τεστεράκια που δίνουν φρη στα καλλυντικάδικα. Δεν σου γράφω άλλα, γιατί βαρΓιέμαι. Μην τα βάψεις, όμως, και μαύρα. Όχι ότι οι άλλες εδώ είναι πΧιο σπουδαίες από σένα. Τουναντίον (αν ξέρεις τι θα πει αυτό).

Η Εφ(.), τσαλακώνει το γράμμα, και το πετά στον κάδο με τα άχρηστα, όπου πριν είχε απορρίψει τα υπολείμματα από τα μακαρόνια, που παράγγειλε από συνοικιακό ντιλιβεράδικο β΄ κατηγορίας. Γιακ. Σηκώνεται να φύγει, αφήνει να τηζ βγει ένα: «άλλος ένας κομπλεξάρας μισογύνης, πήξαμε από δαύτους», και αποχαιρετά την Ευ(.), η οποία από το διπλανό γραφείο κρυφοχαζογελά, μονολογώντας από μέσα της: «στα τσακίδΓια, πριγκιπέσσα τού κώλου… και λίγα σού έγραψα».

Γιάννης Γεωρ. Σημαντήρας

Θεσσαλονίκη, ΚυρΓιακή14ΔΕΚ2008, το έγραψα μία φορά, και κατά λάθος έζβησα το ποστ. Πειζμάτωσα και το ξανάγραψα. Και το ξαναπόσταρα. Επιτυχώς αυτήν τη φορά. Α μα πΧια!

Θα ακολουθήσει σύντομο σημείωμα επί τού κειμένου. Ενδεχομένως κι ένα περαιτέρω σουλούπωμα. Όλα στην ώρα τους.

μικρό ερωτικό των αναπόφευκτων κλισέ (στιχούργημα)

ΜΙΚΡΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΩΝ ΚΛΙΣΕ

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί

Το θέμα άπτεται

Οι παραβάτες τιμωρούνται

Το κάπνιζμα απαγορεύεται

Ο Μανωλιός άλλαξε

Ο τέντζερης κύλησε

Οι συντάξεις θα καταβληθούν

Η αλήθΧεια να λέγεται

ΔΓυο γάιδαροι μαλώνανε

…Και άλλα ηχηρά παρόμοια.

Νομοτελειακά προδΓιαγεγραμμένα.

Μόνο εσύ πας κόντρα στο ρέμα.

Αρνείσαι τα καλούπΧια, γυρνάς την πλάτη στη μοίρα σου,

Στη μοίρα σου που γράφει ότι μ’ αγαπάς σαν τρελή.

Σημασία δεν μου δίνεις. Κι η σημασία είναι για να δίνεται.

Αλλά να σου πω κάτι; Χέστηκα.

Θα πάρω τα λόγια μου, τα δανεικά από άλλους, παραμάσχαλα, και θα σαλπάρω.

Οι πορτοκαλιές που κάνουνε κι αλλού πορτοκάλια, υπάρχουνε.

Το πρόχειρο αυτό στιχούργημα το απήγγειλα στον 95,8, στα δΓιαμάντΓια. Μου ροκάνιζε το μυαλό ώρες πριν το σκαρώσω, αναζητώντας δΓιέξοδο στο χαρτί, κι ύστερα από εκεί στον ραδΓιοφωνικό αέρα. Τώρα, αποχτά θέα και στον ιντερνετικό ορίζονταow. Ελπίζω να μην αρέσει σε κανέναν απολύτως, γιατί, αν αρέσει, τότε …πάει, χάθηκε το καλό γούστο από τους φίλους τής ποίησης.

ΓΣ